સંકટ àªàª°à«€ આ જિંદગી થી,હરનારો હà«àª‚ નથી,
સાગર ડૂબાડી દે મને,àªàªµà«‹ કિનારો હà«àª‚ નથી.
મારે સદા અજવાળવા,અંધારઘેરà«àª¯àª¾ પંથ સહà«,
ચમકી અને તૂટી પડે àªàªµà«‹ સિતારો હà«àª‚ નથી.
બડા બડાઈ ના કરે,બાળા ના બોલે બોલ;
હીરા મà«àª–સે ના કહે,લાખ હમારા મોલ.
મતલબ વિનાની લાગણી,કà«àª¯àª¾àª‚ યે નથી મળતી અહી;
દિલ માંય માનવી ના,અહીતો દિમાગ બેઠા છે.
ઘણà«àª‚ સહà«àª¯à«àª‚ ઘણà«àª‚ જોયà«àª‚ ,હવે ઘણà«àª‚ સહેવà«àª‚ નથી,
અહીના માનવી જો મળે સà«àªµàª°à«àª— માં,તો સà«àªµàª°à«àª— માં ય રહેવà«àª‚ નથી.
શિકાયત કà«àª¯àª¾àª‚ સà«àª§à«€ કરશો,(àªàª¨àª¾àª¥à«€) ના તકદીર જાગે છે.
મà«àª•à«‹ લપ લપ ચઢો કામે,નસીબ બસ àªàªœ માંગે છે.
