ઠપà«àª°àªœàª¾ પà«àª°àª¿àª¯ રાજા હતો,પà«àª°àªœàª¾àª¨àª¾ સà«àª– માં સà«àª–à«€ અને દà«àª– માં દà«àª–à«€,
પà«àª°àªœàª¾ જનો પણ તેની માટે કોઈ પણ સમયે માથà«àª‚ પણ આપવà«àª‚ પડે
તો તૈયાર હતા,
જે રાજા ને ગમતા ન હતા વૈàªàªµà«‹,ગોઠતા નહોતા વિલાસો,
જે ને àªàª• જ નામનà«àª‚ રટણ હતà«àª‚ મોકà«àª· શી રીતે મળે ? આતà«àª®àª¾àª¨àª¾ સà«àªµàª°à«‚પ
નà«àª‚ àªàª¾àª¨ શી રીતે મળે,આવા ઉદાસીન રાજા ને સંપતિ àªà«‚ખ હોયજ શેની?
રાજા રોજ ધરà«àª® સàªàª¾ àªàª°àª¤à«‹,જà«àª¦àª¾ જà«àª¦àª¾ ધરà«àª®à«‹ ના પà«àª°àªšàª¾àª°àª•à«‹ ને બોલાવતો,
સહૠને àªàª• જ પà«àª°àª¶à«àª¨ પૂછાતો મારો મોકà«àª· શી રીતે થાય? મને કોઈ મોકà«àª·àª¨à«‹
મારà«àª— બતાવો.
પોત પોતાની રીતે બધા સમાધાન દેતાં,સહૠને સાંàªàª³àª¤àª¾ રાજા ના વરà«àª·à«‹
વીતી ગયાં,પણ રાજા નો મોકà«àª· થયો નહિ,રાજા ની વà«àª¯àª¥àª¾àª માàªàª¾ મà«àª•à«€,
દિવસે દિવસે રાજા સà«àª•àª¾àªµàª¾ લાગà«àª¯à«‹.
કોઈ સંત ને આ વાત ની ખબર પડી,કે રાજાને મોકà«àª· જોઈઠછે,પણ હજી
સà«àª§à«€ મોકà«àª· હાથ માં આવà«àª¯à«‹ નથી ! àªàªœ રાતના બાર વાગે ઠસંત રાજ
મહેલ ની અગાસી પર ચઢà«àª¯àª¾, ઠવખતે રાજા મોકà«àª·àª¨àª¾ વિચારમાં જાગતો
પડà«àª¯à«‹ હતો. અગાસી માં પગરખાં નો અવાજ સાંàªàª³à«€ રાજા અગાસી માં
ગયો,પડકાર કરતાં, àªàª¨à«‡ કહà«àª¯à«àª‚ કોણ.. છો.. ?
સંતે કહà«àª¯à«àª‚ રાજન હà«àª‚ છà«àª‚ ! àªàª¤à«‹ મારà«àª‚ ઊંટ ખોવાઈ ગયà«àª‚ છે,તે શોધવા અહી
આવà«àª¯à«‹ છà«àª‚. ખડખડાટ હસી પડતાં રાજા ઠકહà«àª¯à«àª‚ ઓ મà«àª°à«àª– આદમી !ઊંટ તે
આવી ઉંચી આગાસી માં ચડતà«àª‚ હશે ?
àªàªµàª¾àªœ હાસà«àª¯ સાથે સંત બોલà«àª¯àª¾,તો રાજન મોકà«àª· તે કંઈ રાજ મહેલ માં
બેઠાં બેઠાં મળતો હશે ? કેવી મà«àª°à«àª–ામી કરી રહà«àª¯àª¾ છો.
તેજી ને ટકોરે બસ સવાર પડતાં જ રાજાઠરાજ મહેલ નો તà«àª¯àª¾àª— કરà«àª¯à«‹.
