દિલ કી બાત લબો પે લાકર અબ તક હમ દà«àª– સહતે હૈ,
હમને સà«àª¨àª¾ થા, ઇસ બસà«àª¤à«€ મેં દિલ વાલે àªà«€ બસતે હૈ, .
હોઠપર કે આંખો માં દિલ ની દાસà«àª¤àª¾àª¨ લઇ ને ફરનારા ઓ ને કà«àª¯àª¾ ખબર હોય છે, કે આ બિચારà«àª‚ દિલ કોઈ ની àªàª• મધà«àª°à«€ મà«àª¸à«àª•àª°àª¾àª¹àªŸ પર વારી જતà«àª‚ હોય છે,
હમને સીને સે લગાયા દિલ ન અપના બન સકા,
મà«àª¸à«àª•à«àª°àª¾àª•àª° તà«àª®àª¨à«‡ દેખા,દિલ તà«àª®àª¾àª°àª¾ હો ગયા.
દિલ આપનà«àª‚ ન થાય તો કંઈ નહિ પણ આપણા વશ માં રહે નહિ અને પછી કોઈ ની યાદ માં તડપી તડપી ને ખà«àª¦ ને ઉદાસ રાખે તà«àª¯àª¾àª°à«‡…….
શામ હી સે બà«àªàª¾àª¸àª¾ રહેતા હૈ,
દિલ હી હૈ ગોયા ચિરાગ મà«àª«àª²à«€àª¸ કા.
મà«àª«àª²à«€àª¸ àªàªŸàª²à«‡ “ગરીબ માણસ” ગોયા àªàªŸàª²à«‡” જાણે કે” આ દિલ જાણે કે ગરીબ માણસ નો દીપક હોય,àªàª® સમી સાંજ થી બà«àªœàª¾àªàª² રહે છે,આવી બેદિલી ઠજિંદગી થોડી કહેવાય ?
દિલ તૂટને સે થોડી સી તકલીફ તો હà«àªˆ,
લેકિન તમામ ઉમà«àª° કો આરામ મિલ ગયા.
આમ છતાં તૂટેલà«àª‚ દિલ પણ મહોબà«àª¬àª¤ માં કામ લાગે છે,પણ મહોબà«àª¬àª¤ ના ચિરાગ ની રોશની ઓછી થવા લાગે તà«àª¯àª¾àª°à«‡…………..
અનજાન તà«àª® બને રહે યહ ઓર બાત હૈ,
àªàª¸àª¾ તો કà«àª¯àª¾ હૈ તà«àª®àª•à«‹ હમારી ખબર ન હો.
ખબર હોય તો પણ જà«àª¯àª¾àª‚ સà«àª§à«€ જીગર પર ચોટ લાગે નહિ તà«àª¯àª¾àª‚ સà«àª§à«€ ઠખબર ની અસર થતી નથી.
કમ હોગી જબ-ચિરાગે મહોબà«àª¬àª¤ કી રોશની,
દિલ કો જલા જલા કે ઉજાલા કરેંગે હમ,
દિલ ના ટà«àª•àª¡àª¾ ઓ ને જલાવી જલાવી રોશની જીવંત રાખવાનો કીમિયો.
દિલ મેં રખો કિસીકો ,દિલ મેં રહો કિસીકે,
સીખો અàªà«€ તરીકે,કà«àª› રોજ દીલબરી કે,
ઓર કà«àª¯àª¾ દેખને કો બાકી હૈ,આપસે દિલ લગાકે દેખ લિયા.
દિલàªàª°à«€ àªàªŸàª²à«‡ પà«àª°à«‡àª®, પોતે બીજા ના દિલ માં રહે અને બીજા ને પોતાના દિલ માં રાખે àªàªµà«€ વાત દિલબરી ની છે.
